خودآگاهی در پیامهای گفتار و رفتار

سلام و تشکر از دوست خوب و مادر جوان و مهربان خانم فومژی مسئول وبلاگ سفیر شادمانی برای مطلبی که به گروه فرستادند- چه پیامهایی که ما به فرزندانمان منتقل میکنیم و نمیدانیم چقدرتاثیر عمیقی دارند. پیامهایی مثل اینکه:

حوصله ندارم: یعنی میشه حوصله نداشت!

مامان بزرگ رو اذیت نکنی: یعنی میشه اذیت هم کرد!

این که راحت تره: یعنی باید کارهای راحت تر را انتخاب کرد!

آدم باید زرنگ باشه: یعنی برو حق بقیه را بگیر تا بشی زرنگ!

مرد که گریه نمیکنه، یعنی اگه ناراحت بودی وانمود کن که نیستی!

ابراز محبت لوس بازیه: یعنی هر حسی داشتی عکسش را ارائه کن تا بشی چوب خشک!

باید حقت را بگیری: اغلب یعنی هر صدایی یک مارش جنگ است و باید فقط مراقب این باشی که همه چیز حق توست و باید با فریاد و حمله بگیریش .

یا گفتن عبارتهایی که خدا و پیامبر (علیه و آله السلام) و رساله مراجع تایید نمیکنند: وظیفه زن خونه داری و بچه داریه. مرد باید فقط بره پول بیاره. زن که نباید وقتی مرد میاد خونه بیرون باشه. وقتی من میام باید غذا حاضر باشه.

(محبت و اخلاق و کمک به هم، این بلوغ عاطفی که دیگری را بیش از خودت دوست داشته باشی و تلاش کنی برایش هر کاری میتونی بکنی، با طفل طلبکار بودن و خدمتگزار بی جیره و مواجب فرض کردن دیگری چقدر فرق میکند.)

یا رفتارهای عملی ما مثل زیاد تلویزیون دیدن و عریض و طویل کردن این قوطی وقت تلف کن.

یا بدخلقی ها، زیاد خوابیدن، به همدیگر بی توجهی کردن و ساز خود را زدن.

 اتاق و آشپزخانه را به هم ریخته نگاه داشتن و یک روزی مرتب کردن.

دستور دادن: این را بده ، آن را ببر، باید آن را بخری، باید مسافرت فلان جا بیایی، باید این غذا را حتما بخوری.

ایراد گرفتن مداوم از دیگران، چرا نشستی، چرا نخوردی؟ چرا ننوشتی؟ چرا نخوابیدی؟ چقدر دیر اومدی، این چیه که خریدی؟

مرور مکرر خاطرات و نظر دادن مداوم در مورد کارهای دیگران: یعنی تلخ و سیاه کردن خیال خود و دعوت همیشگی از شیطان برای القاء توهمات و نتیجه گیری های نادرستشیطان، نظر دادن های غیرلزوم، غیبت، منفی بافی، غرغرو شدن و سر بردن حوصله اطرافیان: حالا که اینطوری کرد، منم قهر میکنم، جوابشو میدم، نفرینش میکنم .... چقدر زشت و سیاه میشیمسبز خوبه آدم خودشو دوست داشته باشه  و نخواد مثل آدمای اینطوری یولباشه!

اگر هر که با حق است، حق با اوست (علی مع الحق و الحق مع علی)، حق مسئولیت و تکلیف هر کسی دربرابر خداست. حق من یعنی من اجازه چه کاری را دارم و اجازه چه کاری را ندارم. میشود برای رسیدن به خواسته لازمی از قبل زمینه سازی و دیگران را با موضوع همراه کرد و از بسیاری موضوعات ساده و کودکانه یا جهالتهای خردسالانه اهل دنیا عبور کرد و گذشت.

به جای اینکه یکبار بگوییم: بد بود، یا خوب بود، هر کس باید مراقب وظیفه خودش باشد. او بد کرد؟ من یاد بگیرم بدی نکنم. تلخ نباشم، شیرین و مهربان رفتار کنم. دیگران و نیازهایشان را درک کنم. به اثر پیامهای گفتار و رفتارم بر دیگران توجه کنم. حتی اگر دیگران رفتارشان خیلی هم بد باشد، من هر حرفی را نزنم، چون خدا هست و می بیند و به این زودی ها قرار است فرصت امتحان تمام شود و برویم. و اونطرف هیچکس نمیپرسد او چه کار کرد چون او هم حساب و جزای خودش را دارد. می پرسند تو چه کار کردی؟ شاید اونها همه اش فیلم بود فقط برای دیدن واکنش تو. غصه خوردی و از حرص و عصبانیت و غم مردی و همه چیز را برایش فدا کردی یا قوی تر و بهتر شدی و امتیاز جمع کردی؟

قرار نیست ما با همه موافق باشیم. قرار نیست همه مطابق نظر ما رفتار کنند. تا دنیا بوده همه چیز سرجای خودش نبوده و قدر یوسف های خدا را ندانسته اند. هنر این است که با وجود ناراستی های اطراف، بتوانیم راست و قوی و سالم و زیبا بمانیم و همسایه و همنشین یوسف و محمد (علیهم السلام) بشویم.

 آیا اینقدر خودآگاهی داریم که بفهمیم "من" چه میگویم و چه میکنم؟ و چه حسی دارم؟ و چرا؟

/ 7 نظر / 34 بازدید
میهن دوست

سلام استاد. باز هم لحظه ای درنگ...

لیلا

سلام پسرما تازه زدن رو یاد گرفته داشتم بهش میگفتم ما مامان رو نمیزنیم یه دفعه یاد این مطلب شما افتادم یعنی من داشتم خودم بهش پیام میدادم که میشه این کارو هم کرد. بعد یه دفعه این مطلب انگار برام جا افتاد و تازه فهمیدم توی کلی از موارد دیگه هم باید حواسم رو جمع کنم که چه پیغامهایی به کودکم می دادم. ممنون خیلیییییییییییییییییییییییییییییییییی زیاد

عاشق سیدعلی

سلام.واقعا از بچه های خانم افراز هستین؟؟ انتظار بیشتری میرفت...

بانو

زن که نباید وقتی مرد میاد خونه بیرون باشه...غیر از اینه؟ امیدوارم شما از ان گروههایی نباشید که به بهانه فعالیت فرهنگی شوهرداری رو تعطیل کردن....

بانو

اما خانومی که برای انجام کار خوبی دیرتر میاد خونه؛ اون کار خوب رو شایدکس دیگه ای هم می تونه انجام یده اما استقبال از همسرش رو فقط خود می تونه انجام بده ...

خوش اخلاق

سلام علیکم. در مورد نکته ای که خانم بانو گفتند باید گفت وظیفه زن و مرد مطابق شانیتشان در شرع تعیین شده اما ما فقط متعلق به خانواده و هدایت و انتقتال آرامش به همسر و بچه هامون نیستیم. ما مسلمانیم و بنا به اولویت و ضرورت شما باید بچه های دیگران رو مثل بچه های خودتون ببینید و برای هدایت به نور براشون وقت بذارین ولو اینکه مجبور باشید سهم فرزند خودتونو برای فرداش بذارید. مشکلی که ما خانومها داریم اینه که فکر میکنیم وظیقه مون فقط برای همسر و بچه هاست. ولی دین میگه ما تا 40 همسایه اونرتر رو بهش حق به گردن داریم و باید در زندگیمون و برنامه ریزیمون برای همسایه ها دوستان فامیل محله و.. برنامه ریزی و دغدغه داشته باشیم. مخصوصا در فضای ضعیف فرهنگی امروز ما مجبور هستیم با حفظ اولویتها و شئونات زنانه مان به عنوان یک مبلغ فرهنگ اصیل قرآنیمون رو تبلیغ کنیم و البته ممکنه یه وقتایی مجبور بشین دیرتر خونه بیاین. ما تواناییهایمون رو دست کم میگیریم و اصلا نمیدونیم وظیفه واجبی به گردنومن هست که در بالا بردن فرهنگ جامعه مون باید تلاش کنیم برنامه ریزی کنیم. بله وظیفه اصلی و حیاتی یک زن تربیت نسل و فرزندان توحیدی است اما همین دغدغه داش

فاطمه

من به شخصه خودآگاهیم خیلی کمه. در لحظه حرف می زنم یا رفتاری می کنم و بعد پشیمونی... چطور میشه خودآگاهی رو بالا برد؟ در همه موارد زندگی منظورمه