نحوه کاربا خردسالان

اگر غذایی را نمیخورد بگید اشکالی نداره شما امروز غذاتو بگذار برای ماشاید بچه های دیگر گرسنه باشن غذای شما را بخورن قوی بشن، اما سر جایش بنشیند و خوردن بقیه را ببیند، نه اینکه برود بازی کند. شاید عملا اشتهایش تحریک شد.

کلا با بچه ها درگیر نشوید تا لجباز و بد نشوند. در عوض حواسشون را پرت کنید یا ندیده بگیرید و انگار نه انگار که فهمیدید چی گفتند یا چه کردند.

مهم نیست که حتما نقاشی کنند یا کاردستی درست کنند یا بدوند یا بخورند یا حتی بخوابند، همین که اذیت شدیدی برای بقیه نباشند کافیست.

گاهی کسی خوابش نمیاد یا به کاری علاقه نداره. اتفاقا کسانی مثل من که از بچگی مدیر یا خلاق بوده اند، حرف شنوی شان ار همه کمتر است و برای هر کاری پیشنهاد می دهند که این کار را نکنیم اون کار را بکنیم.هیپنوتیزم

فکر کنید یه خانم ادیب دیگه زیر دست شماست و با امیدواری باهاش طی کنید تا خوب بشه.

3. برخورد مناسب باکودکی که حرف زشت میزنه و یا به کودکان دیگه فحش میده چیه؟

بچه ها آینه خانواده هایشان هستند. کار را باید از جای دیگر درست کرد. 7 سال اول طبق کتاب رشد1 از منابع مدرسه قرآن، سالهای شنیدن و دیدن کلمات و رفتارهای پاکیزه و برخوردهای کریمانه و بزرگوارانه است. آقای اخوت در جلسه خانوادگی اخیر گفتند: شما را به خدا، بیایید به خاطر بچه هاتون هم که شده، آدم بشید!

به جای اینکه به بچه بگین وای نگو زشته که باعث میشه دوباره تکرار کنند، رفتارهای جایگزین را یاد بدهید.

اخیرا جایی بودیم یکی از بچه ها به بچه ای دیگر گفت تو خیلی جیغ میزنی، او هم شروع کرد به داد و فریاد که: من جیغ نمیزنم!

همشون را صدا کردم گفتم: بچه ها، بهترین بنده های خدا کیا بودن؟گفتند: امامان، - دیگه کیا؟ - پیامبران. - میدونید پیامبران چطوری از خودشون دفاع میکردن؟

گفتم هر وقت کسی به پیامبری حرف بدی میزده، مثلا میگفته شما آدم بدی هستی. میگفتن: من آدم بدی نیستم.

-شما شاعرید. میگفتن: من شاعر نیستم.

حالا اگر کسی با ما گفت شما جیغ میزنی باید بگیم چی؟همه گفتن:

من جیغ نمیزنم.

گفتم حالا اگه واقعا جیغ میزدیم یا رفتار بدی میکردیم و کسی بهمون تذکر داد، چکار کنیم؟ بگیم من معذرت می خوام دیگه این کار رو نمیکنم. عذر خواهی کنیم.

خیلی از رفتارهای بد ما بزرگترها هم در مقابل ناکامی ها بخاطر این است که رفتارهای مناسب برای جایگزینی را نمیدانیم.

باید وقتی حالمان خوب است شرایط ناکامی را تصور کنیم و برایش راه حل و برخورد مناسب پیدا کنیم.

مثلا: اگر فرزندم جیغ و داد راه انداخت به جای اینکه مثل قبل عصبی بشم و رفتاری خارج از کنترل بکنم، میرم اتاق دیگری و مشغول مرتب کردن کمد می شوم.

میرم آبمیوه گیری یا مخلوط کن را روشن میکنم که صدایش حواس او را پرت کند.

کیک درست می کنم و بچه را هم همراه میکنم تا شغول بشود. میریم پارک، دشمنی که نداریم می خواهیم شرایط بهتر بشود و این روزهای خاطره ساز با درگیری نگذرد...

اگر عصبانی شدم به جای داد کشیدن و توهین کردن که گناه است و بعدش پشیمانی،

تا وقتی عصبانی هستم سکوت میکنم.

میرم دو سه تا کلیپ قرآنی خب میبینم.

صحبتهای حاج آقا مجتهدی را گوش میکنم.

دوش میگیرم، بستنی میخورم ...

یه بچه ای به اون یکی گفت: اسباب بازی تو بده. اون یکی گفت نمیدم. - بدهههه. -نمیدممممم

بهشون گفتم: بچه ها بیاین یه بازی: این اسباب بازی را بدین به من.

حالا دایره ای می نشینیم. اولی بگه بده به من...گفتش.

من گفتم بفرمایید و بهش دادم.

حالا بعدی بگه بده به من. بعدی: بفرمایید. بعدی و بعدی هم تکرار کردند.

چقدر هم خوششون اومد. گفتم دیدین چقدر آسون بود؟ خوب بود؟از این به بعد، هر بار کسی گفت بده، همین بازی را بکنید.

....

اخیرا منزل استاد چیت چیان بودیم یکی از بچه های جمع جلوی مهمون ها هی داد و هوار کرد و به دیگری گفت بده من.بدهههه.نکن.ول کنننن.و هی داد زد وهمه با نگاه و صبوری چیزی نگفتند تا تمام شود و بروند.

بعد که خسته شدند و رفتند توی اتاقشان و یک تمرین صبری هم به بقیه دادند،

رفتم بهشون گفتم: بچه ها میدونید زشت ترین صدا چه صدایی؟ صدای داد و هوار افراد بی عقل. آخه فقط آدما و موجودات بی عقل اند که داد و هوار میکنند.

آدمای عاقل قشنگ صحبت می کنند و دعوا ندارند.

اگر هر وقت کسی توی جمع بزرگترا یا توی جمع خودتون شروع کرد به بی عقلی و شلوغ کاری، هر کی که عاقل تره بهش بگه: بریم توی اتاق آروم صحبت کنیم. ما که بی عقل نیستیم....

حالا هر جا فرصت باشه میشه اینو بصورت بازی در آورد و نمایشش را اجرا کرد تا برایشان نهادینه بشود.

بازی ها باعث می شوند افراد بتوانند نقش های مختلفی را تمرین کنند تا در زندگی واقعی از آن تجربه استفاده کنند.

.4 وقتی اموزش قران داریم با اینکه خیلی باهاشون بازی میکنم میگن خاله ماحوصله نداریم وتکرارنمیکنن .پسر هستند وخیلی شیطون. بهترین راه حل چیه؟ ممنون از شما .

آموزش قرآن خردسالان اصلا نباید جدی و مستقیم باشد. بلکه لابلای بازی ها و سرگرمی هایی است که بچه خسته نمیشود. هر جا هم خواستند شکل کار را عوض کنند باهاشون همراهی کنید. اصلا سن زیر 7 سال سن قانون و دستور و مقررات جدی نیست.

سوره را مربی میخواند یا از کامپیوتر می شنوند. بعدش مثلاَ راه میروند و با کمک مربی تکرار می کنند. بعدیکی یکی می دوند و دستشان را به دیوار روبرویی میزنند و هر آیه را تکرار می کنند. یا روی بالش ها یا مربعهای فومی می پرند و به نوبت هر آیه را با کمک مربی تکرار می کنند. و انواع بازی های دیگری که در کتاب 150 بازی، نشر جامعه قاریان مشهد هست.

یکی دو بازی برای هر روز کافیست و اصرار به حفظ شدن کامل نباید داشت چون بطور کامل در ناخودآگاهشان ذخیره می شود و سالهای بعد با آسانی بیشتری حفظ می کنند.

یکی از مربی های خوب مدرسه قرآن، (خانم غیاثوند) بعد از تمرینات اولیه، به بچه ها میگفت دور صندلی ها راه بروند و او سوره را میخواند تند تند. هر جا توقف میکرد باید همه می نشستند. یا همه می دویدند دایره وار، هر جا سکوت میکرد باید مثل مجسمه می شدند. فوق العاده بود برای بچه ها.

باید به خانواده ها گفت که انتظار تحویل گرفتن انیشتین و حافظ ده سوره و اینها نداشته باشند تا بچه ها و مربی کار درست خودشان را بکنند.

اگر می خواهی زود به نتیجه برسی، آرامتر حرکت کن.

تربیت دینی از طریق خوش گذراندن به بچه ها در گفتگوهای دینی و مسجد و نماز جمعه و جلسات است. نه فشار آوردن و خسته کردن.

تا سالهای آتی که این شخص بزرگ می شود، خاطرات و رغبت خوبی از خدا و قرآن و قیافه ها و اعمال دینی داشته باشد.

/ 4 نظر / 101 بازدید
farzanehfm

عالی بود.ممنون از شما

سجاد جعفری

سلام همسنگر. خدا قوت. اگه مایل به تبادل لینک بودید خبر بدید. یا علی

کاشف

سلام بر هم مدرسه ای های قرآنی! نشریات اخیر کاشف، رسانه فرهنگی-خبری مدرسه دانشجویی قرآن و عترت با پرونده ی مصاحبه با اساتید مدرسه در رابطه با تغییرات اخیر نظام آموزشی، چشم اندازهای علمی و ... را می توانید از سایت کاشف دانلود کنید: www.ekashef.ir با تشکر جهت دریافت نظرات شما و همچنین متن های دوستان: info@ekashef.ir برگرفته شده از mohamadrasulallah.blog.ir

ادیب

سلام و تشکر از دوستان نشریه کاشف پیوند دوستان مدرسه قرآنی